Pesten en thuiszitten

Je kind wordt gepest. Op school, online of allebei.

Eerst merk je misschien dat je kind stiller wordt. Daarna komen de buikpijn, ziekmeldingen en angst voor school. Tot je kind op een dag zegt:

“Ik ga niet meer.”

Niet omdat je kind lui is of zich aanstelt. Maar omdat school geen veilige plek meer voelt.

Voor jongeren stopt pesten vaak niet wanneer de schooldag voorbij is. Berichten, filmpjes en groepsapps gaan thuis gewoon door. Daardoor kan je kind zich zelfs thuis niet volledig veilig voelen.

Op deze pagina lees je waarom pesten kan leiden tot thuiszitten, welke signalen je kunt herkennen en wat je als ouder kunt doen.

Op deze pagina:

→ Waarom pesten kan leiden tot thuiszitten
→ Signalen dat je kind mogelijk wordt gepest
→ Wat je als ouder als eerste kunt doen
→ Wat je van school kunt vragen
→ Online pesten
→ Wat als school onvoldoende doet?
→ Terug naar school na pesten

Waarom pesten kan leiden tot thuiszitten

Wanneer je kind wordt gepest, verandert school in een plek waar het voortdurend alert moet zijn.

Je kind weet niet:

  • wie er die dag iets zal zeggen;

  • wat er online wordt gedeeld;

  • wat er tijdens de pauze gebeurt;

  • of iemand zal ingrijpen;

  • of het de volgende dag opnieuw begint.

Daardoor is je kind niet meer bezig met leren, maar met veilig de dag doorkomen.

Na verloop van tijd kunnen klachten ontstaan zoals buikpijn, hoofdpijn, misselijkheid, slecht slapen, paniek voor vertrek en steeds vaker ziekmelden.

Thuisblijven voelt dan als de enige manier om aan de situatie te ontsnappen. Maar wanneer het pesten online doorgaat, verdwijnt de spanning niet helemaal.

Daar komt vaak schaamte bij. Je kind kan denken:

  • “Ik ben zwak.”

  • “Niemand mag mij.”

  • “Het is mijn schuld.”

  • “Als ik terugga, begint het opnieuw.”

Daarom is alleen zeggen dat je kind weer naar school moet meestal niet genoeg. Eerst moet duidelijk worden wat er gebeurt en hoe de veiligheid wordt hersteld.

Lees verder:
→ Mijn kind wordt gepest en wil niet meer naar school: wat nu?

Signalen dat je kind mogelijk wordt gepest

Veel jongeren vertellen niet direct dat ze worden gepest.

Ze schamen zich, zijn bang dat het erger wordt of denken dat volwassenen toch niets kunnen doen. Soms zijn ze bang dat jij meteen school belt en daarna iedereen weet dat zij iets hebben verteld.

Let op veranderingen zoals:

  • plotseling niet meer naar school willen;

  • buikpijn of hoofdpijn voor school;

  • stiller, bozer of teruggetrokkener worden;

  • niet meer praten over school;

  • geen vrienden meer over de vloer;

  • schrikken van meldingen op de telefoon;

  • berichten of het scherm verbergen;

  • spullen die verdwijnen of kapotgaan;

  • slecht slapen of nachtmerries;

  • minder eten;

  • negatief praten over zichzelf;

  • bang zijn om klasgenoten buiten school tegen te komen.

Eén signaal betekent niet automatisch dat je kind wordt gepest. Maar wanneer je meerdere veranderingen ziet, is het belangrijk om rustig het gesprek te openen.

Zeg bijvoorbeeld:

“Ik merk dat je veel spanning hebt voor school en dat je stiller bent. Ik maak me zorgen om je. Wil je vertellen wat er gebeurt?”

Luister eerst. Vraag niet waarom je kind niets eerder heeft gezegd.

Zeg liever:

“Ik geloof je. Je hoeft dit niet alleen op te lossen. We gaan samen bekijken wat je nodig hebt.”

Wat kun je als ouder als eerste doen?

Geloof je kind

Bagatelliseer het niet. Wat voor een volwassene klein lijkt, kan voor een jongere iedere dag veel spanning geven.

Je hoeft niet direct alles op te lossen. Het belangrijkste is dat je kind merkt dat je luistert en het serieus neemt.

Bewaar bewijs

Maak screenshots en noteer:

  • datum en tijd;

  • namen van betrokkenen;

  • wat er is gebeurd;

  • waar het gebeurde;

  • wie het hebben gezien;

  • wat de gevolgen voor je kind waren.

Verwijder online berichten niet voordat je het bewijs hebt opgeslagen.

Neem contact op met school

Vraag een gesprek met de mentor, zorgcoördinator of het aanspreekpunt voor pesten.

Vertel kort:

  • wat je kind heeft verteld;

  • welke veranderingen je thuis ziet;

  • sinds wanneer het speelt;

  • waarom je kind nu niet of nauwelijks naar school kan.

Vraag om concrete afspraken. Alleen zeggen dat school het “in de gaten houdt” geeft nog geen duidelijkheid.

Wat kun je van school vragen?

Vraag school om duidelijkheid over:

  • één vast aanspreekpunt;

  • hoe wordt onderzocht wat er gebeurt;

  • welke maatregelen direct starten;

  • toezicht tijdens onveilige momenten;

  • een veilige plek waar je kind naartoe kan;

  • bescherming na een melding;

  • terugkoppeling en evaluatie;

  • onderwijs zolang volledige aanwezigheid nog niet lukt.

Zet de afspraken na ieder gesprek kort op papier. Zo weet iedereen wat is afgesproken en wanneer er opnieuw wordt gekeken.

Online pesten

Online pesten kan dag en nacht doorgaan. Denk aan gemene berichten, uitsluiting uit groepsapps, nepaccounts, dreigingen of het delen van foto’s en filmpjes.

Sluit niet meteen alle accounts van je kind.

Doe eerst dit:

  • maak screenshots;

  • bewaar gebruikersnamen en links;

  • zorg dat datum en afzender zichtbaar zijn;

  • blokkeer en rapporteer accounts;

  • pas privacy-instellingen aan;

  • zet locatiedeling uit;

  • verander wachtwoorden wanneer dat nodig is.

Bespreek samen of tijdelijk minder online zijn rust geeft. Voor veel jongeren is online contact namelijk ook een plek waar zij steun vinden.

Lees verder:
→ Cyberpesten bij jongeren: wat kun je als ouder doen?

Wanneer neem je contact op met de politie?

Niet iedere vorm van pesten is strafbaar. Bij fysiek geweld, ernstige bedreiging, stalking, afpersing, diefstal of het verspreiden van seksueel beeldmateriaal is het verstandig om contact op te nemen met de politie.

Bewaar altijd zoveel mogelijk bewijs.

Bij direct gevaar bel je 112.

Wat als school onvoldoende doet?

Heb je school ingelicht, maar blijft je kind onveilig? Of worden afspraken niet nagekomen?

Zet dan kort op papier:

  • wat er opnieuw is gebeurd;

  • welke afspraak niet is uitgevoerd;

  • wat de gevolgen voor je kind zijn;

  • welke actie je nu verwacht;

  • wanneer je een reactie wilt.

Kom je met de mentor of zorgcoördinator niet verder, dan kun je contact opnemen met de schoolleiding. Daarna kun je eventueel verder naar het schoolbestuur, de klachtenregeling, het samenwerkingsverband of het ouder- en jeugdsteunpunt.

Lees verder:
→ School doet te weinig tegen pesten: wat kun je doen?

Gratis voorbeeldmail aan school

Vind je het lastig om duidelijk op papier te zetten dat afspraken niet worden nagekomen?

Met de gratis voorbeeldmail vraag je school om concrete maatregelen, één vast aanspreekpunt en een duidelijke evaluatiedatum.


Download de gratis voorbeeldmail

Terug naar school na pesten

Terugkeer heeft pas kans van slagen wanneer je kind niet terugkomt in precies dezelfde onveilige situatie.

Een opbouwschema alleen is daarom niet genoeg. Vraag eerst:

  • Wat is er concreet veranderd?

  • Wie vangt mijn kind op?

  • Waar kan mijn kind naartoe bij spanning?

  • Hoe wordt toezicht geregeld?

  • Wat gebeurt er bij een nieuw incident?

  • Welke docenten zijn op de hoogte?

  • Wat wordt er aan klasgenoten verteld?

Een eerste stap kan klein zijn:

  • een gesprek met één vertrouwde docent;

  • kort naar school buiten lestijd;

  • één veilige les volgen;

  • tijdelijk op een rustige plek werken;

  • aangepaste pauzes of lestijden.

Laat je kind meedenken. Jongeren van 12 tot 18 jaar willen invloed hebben op wat er over hen wordt verteld en hoe zij terugkeren.

Lees verder:
→ Terug naar school na pesten: zo bouw je veiligheid weer op

Gratis hulp wanneer je kind thuiszit

Wanneer je kind plotseling niet meer naar school gaat, komt er veel tegelijk op je af.

Met het gratis 48-uurs crisisplan krijg je overzicht in wat je als eerste kunt doen, wie je kunt benaderen en welke afspraken belangrijk zijn.

Knoptekst:
Download het gratis 48-uurs crisisplan