Mijn kind wordt gepest en wil niet meer naar school
Je kind wordt gepest en wil niet meer naar school. Misschien begon het met buikpijn, slecht slapen of steeds vaker vragen of het thuis mocht blijven. Tot het op een ochtend echt niet meer lukt.
Voor ouders is dit ontzettend moeilijk. Je wilt je kind beschermen, maar je weet ook dat thuisblijven het probleem niet vanzelf oplost. Ondertussen verwacht school misschien dat je kind gewoon aanwezig is.
Toch is dit niet alleen een aanwezigheidsprobleem. Eerst moet duidelijk worden waarom je kind zich niet meer veilig voelt.
Neem de schoolweigering serieus
Een kind dat door pesten niet meer naar school durft, stelt zich niet aan. De angst kan al beginnen bij het opstaan, de busrit of het binnenlopen van het schoolplein.
Je kunt bijvoorbeeld merken dat je kind:
buikpijn, hoofdpijn of misselijkheid krijgt voor school;
slecht slaapt of op zondagavond gespannen wordt;
stiller, bozer of emotioneler is;
spullen kwijtraakt of beschadigd thuiskomt;
ineens buiten de groep valt;
niet meer wil vertellen wat er op school gebeurt;
vaak vraagt om thuis te mogen blijven.
Sommige kinderen vertellen direct dat ze gepest worden. Andere kinderen schamen zich, zijn bang dat het erger wordt of denken dat niemand hen gelooft.
Dwing je kind daarom niet om alles meteen te vertellen. Laat vooral merken dat je luistert en dat het niet zijn of haar schuld is.
Vraag wat je kind nodig heeft
Probeer eerst rustig te achterhalen wat er gebeurt.
Je hoeft je kind niet eindeloos uit te vragen. Een paar concrete vragen zijn vaak genoeg:
Wat gebeurt er precies?
Wie zijn erbij betrokken?
Waar gebeurt het meestal?
Gebeurt het ook online?
Wie op school weet ervan?
Wanneer voel jij je wel veilig?
Wat zou jou morgen een klein beetje helpen?
Zeg niet te snel dat je kind de pesters moet negeren, terug moet slaan of gewoon sterker moet worden. Daarmee kan je kind het gevoel krijgen dat het zelf verantwoordelijk is voor het stoppen van het pesten.
Leg het pesten schriftelijk bij school neer
Meld het pesten niet alleen mondeling bij de mentor of leerkracht. Stuur ook een e-mail. Zo staat duidelijk vast wat je hebt gemeld, wanneer je dat hebt gedaan en welke zorgen je hebt.
Beschrijf zo feitelijk mogelijk:
wat je kind heeft verteld;
welke veranderingen je thuis ziet;
sinds wanneer het speelt;
waarom je kind niet meer naar school wil of durft;
welke actie je van school verwacht.
Vraag niet alleen om een gesprek, maar ook om een concreet veiligheidsplan.
Weet je niet goed hoe je dit moet formuleren?
Download de gratis voorbeeldmail aan school over pesten
Vraag om concrete afspraken
Een gesprek waarin school zegt dat ze “het in de gaten gaan houden” is meestal niet voldoende. Vraag wie wat gaat doen en wanneer jullie opnieuw contact hebben.
Bespreek bijvoorbeeld:
wie het vaste aanspreekpunt van je kind wordt;
waar je kind naartoe kan als het zich onveilig voelt;
hoe toezicht wordt gehouden tijdens pauzes en tussenuren;
hoe online pesten wordt meegenomen;
hoe school voorkomt dat je kind na de melding extra wordt lastiggevallen;
wanneer school terugkoppelt wat er is onderzocht;
wanneer het plan wordt geëvalueerd.
Vraag of de afspraken na het gesprek per e-mail worden bevestigd. Je kunt zelf ook een korte samenvatting sturen en vragen of school deze wil aanvullen.
Eerst veiligheid, daarna terugkeer
Wanneer je kind al langere tijd thuiszit of in paniek raakt bij het idee van school, is direct volledig terugkeren niet altijd haalbaar.
Een terugkeer kan soms kleiner beginnen, bijvoorbeeld met:
binnenkomen via een rustige ingang;
eerst alleen naar een vertrouwde les gaan;
starten op een rustig tijdstip;
pauzes doorbrengen op een veilige plek;
dagelijks kort contact met een vaste medewerker;
tijdelijk een aangepast rooster.
Het doel is niet om thuisblijven onbeperkt te laten voortduren. Het doel is dat je kind weer naar school kan zonder opnieuw in dezelfde onveilige situatie terecht te komen.
Maak daarom samen met school een plan waarin zowel de veiligheid als de opbouw van aanwezigheid wordt beschreven.
Wat als school het pesten ontkent?
Soms zegt school dat medewerkers niets hebben gezien of dat het om een conflict tussen leerlingen gaat. Dat betekent niet automatisch dat er niets aan de hand is.
Pesten gebeurt vaak buiten het zicht van volwassenen. Bovendien kan er een verschil zijn tussen een ruzie en pesten.
Bij een ruzie zijn kinderen meestal ongeveer gelijkwaardig. Bij pesten is er vaker sprake van herhaling, buitensluiten en een verschil in macht. Je kind kan het gevoel hebben dat ontsnappen niet mogelijk is.
Blijf daarom bij de gevolgen die je ziet. Benoem dat je kind zich onveilig voelt, niet meer naar school wil en dat er een oplossing nodig is.
Vraag school om:
de situatie verder te onderzoeken;
andere medewerkers te betrekken;
het veiligheidsbeleid en de klachtenregeling te delen;
de pestcoördinator of vertrouwenspersoon aan te laten sluiten;
schriftelijk te reageren op jullie zorgen.
Kom je er met de mentor niet uit, neem dan contact op met de schoolleiding of het schoolbestuur.
Houd bij wat er gebeurt
Maak voor jezelf een eenvoudig overzicht. Noteer de datum, wat er is gebeurd, wie je hebt gesproken en welke afspraken zijn gemaakt.
Bewaar ook:
e-mails en berichten van school;
screenshots van online pesten;
foto’s van beschadigde spullen;
berichten van andere ouders of leerlingen;
verslagen van gesprekken;
informatie over afwezigheid en lichamelijke klachten.
Dit helpt om overzicht te houden. Het voorkomt ook dat je telkens het hele verhaal opnieuw moet vertellen.
Voorkom dat alle druk bij je kind terechtkomt
Wanneer een kind thuiszit, gaat het gesprek al snel vooral over aanwezigheid. Je kind moet opstaan, naar school, lessen volgen en achterstanden voorkomen.
Maar zolang de oorzaak niet wordt aangepakt, kan die druk de angst juist groter maken.
Blijf daarom steeds terugbrengen naar de kern:
Wat is nodig zodat mijn kind zich weer veilig genoeg voelt om onderwijs te volgen?
Schoolgang is belangrijk. Veiligheid is de voorwaarde om die schoolgang weer mogelijk te maken.
Je hoeft dit niet alleen op te lossen
Het is zwaar om je kind iedere ochtend overstuur te zien en tegelijkertijd gesprekken met school te moeten voeren.
Begin klein:
Luister naar je kind.
Leg de situatie schriftelijk bij school neer.
Vraag om concrete veiligheidsafspraken.
Spreek een vast evaluatiemoment af.
Bouw terugkeer pas op wanneer er voldoende veiligheid is.
Lees ook de uitgebreide pagina over pesten en thuiszitten voor meer informatie over signalen, de rol van school en wat je kunt doen wanneer het pesten blijft doorgaan.
Wil je school vandaag nog aanschrijven?